Οι παραιτήσεις των στρατιωτικών αρχηγών αποτελούν τη συνέχεια της προσπάθειας του Τούρκου Πρωθυπουργού να αναμορφώσει το πολιτικό σύστημα της χώρας, το οποίο διαμορφώθηκε υπό τον Ατατούρκ περίπου έναν αιώνα πριν. Το ερώτημα όμως, το οποίο εγείρεται στην προκειμένη περίπτωση, σημειώνει η εφημερίδα, είναι κατά πόσο η χώρα θα αναδυθεί ως μία φιλελεύθερη δημοκρατία ή τελικά θα καταλήξει ως ένα άλλο αυταρχικό καθεστώς, αντικαθιστώντας τον κεμαλισμό.
Αυτή η εξέλιξη εξαρτάται από την κυβέρνηση Εrdogan.
Αναλύοντας περαιτέρω, η WSJ αναγνωρίζει ότι τα τελευταία οκτώ χρόνια «διακυβέρνησης του ΑΚΡ», αφήνουν περιθώρια για συγκρατημένη αισιοδοξία όσον αφορά το πολιτικό μέλλον της Τουρκίας. «Ο Ερντογάν προήλθε από το ισλαμικό κίνημα και ως πολιτικός ηγέτης κατάφερε να αλλάξει τη χώρα κατά τρόπο απροσδόκητο και πολλές φορές θετικό», γράφει η εφημερίδα ενώ σε άλλο σημείο σημειώνει:
«Ο Πρωθυπουργός, από μία σκληρή γειτονιά της Κωνσταντινούπολης, κατάφερε να γίνει ο πιο σημαντικός ηγέτης μετά τον Ατατούρκ. Γι’ αυτό χρειάστηκε θάρρος, χάρισμα και πολιτική γνώση».
Ωστόσο η εφημερίδα, αναφερόμενη και στις ανησυχητικές καταστάσεις που επηρεάζουν αρνητικά τη διακυβέρνηση Εrdogan, κάνει λόγο για τα «όχι και τόσο αξιοθαύμαστα προσωπικά χαρακτηριστικά του Τούρκου Πρωθυπουργού» αλλά και για τις επιθέσεις της κυβέρνησής του στον Τύπο.
http://www.philenews.com/digital/
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/08/blog-post_6908.html

0 Σχόλια