Να κι ένας που μιλά για «δίκαιη λύση»! Διότι, οι υπόλοιποι διαγράψαμε τη φράση από χρόνια. Όταν το λέει κάποιος, το λιγότερο που θ΄ ακούσει είναι ότι είναι γραφικός, ονειροπαρμένος και διάφορα τέτοια. Γι΄ αυτό ο όρος διαγράφηκε και μιλάμε πια για βιώσιμη λύση ή για μια κάποια λύση χωρίς προϋποθέσεις. Να, λοιπόν, κι ένας που δεν φοβάται τους όρους. «Η δικαιοσύνη είναι η πιο απαραίτητη προϋπόθεση. Και η δικαιοσύνη πρέπει εδώ να εξασφαλιστεί», είπε. Μόνο που δεν είναι Ελληνοκύπριος, είναι ο Μουσταφά Ακιντζί και δεν μιλά γενικά για δίκαιη λύση, με βάση το πλαίσιο δικαιοσύνης που προνοούν οι διεθνείς κανόνες, αλλά για τη δίκαιη λύση των Τουρκοκυπρίων.
Για τη δικαιοσύνη, δηλαδή, όπως τη βλέπει μια κοινότητα του 18%, που μπορεί να αξιοποιεί τη δύναμη του κατοχικού στρατού μιας ξένης χώρας για να επιβάλλει στην πλειοψηφία του 82% την άποψή της για το τι είναι δημοκρατία, τι είναι εποικισμός, πώς μπορεί να λειτουργεί ένα κράτος - προτεκτοράτο, πόσο έδαφος δικαιούται η μια κοινότητα και πόσο οι υπόλοιπες, πόσο οξυγόνο χρειάζονται οι Τουρκοκύπριοι και πόσο οι υπόλοιποι κάτοικοι της τρισευτυχισμένης νήσου. Διότι, λέει, «οι Τουρκοκύπριοι δίδουν σημασία σε μια δίκαιη λύση».
Αυτή είναι η μοίρα μας. Καταφέραμε να τα αντιστρέψουμε όλα, να μη μιλάμε εμείς για δίκαιη λύση για να μη γινόμαστε «ακραίοι» και «αδιάλλακτοι» και να μιλούν οι Τουρκοκύπριοι.
Πάλι καλά που ο κ. Ακιντζί έλεγε ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη «και τα δικαιώματα της άλλης πλευράς». Οι δικοί μας ούτε αυτό δεν θέλουν πια να το λένε γιατί νομίζουν ότι δεν χωρούν τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων στην κουλτούρα της κοινωνικοποίησης και του εκπολιτισμού της κατοχής. Με μαξιλαράκια για περισσότερη άνεση, φυσικά.
Αφού, όμως, μιλάμε για το δίκαιο κι επειδή την περασμένη βδομάδα κάναμε αναφορά στον Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ (όταν θυμήθηκε τον Καβάφη ο κ. Ακιντζί), έτσι για λόγους ιστορικούς, θέλουμε σήμερα να εμπλουτίσουμε την ιστορία μας μ΄ ένα δικό του κείμενο, που μιλούσε για το δίκαιο στην Κύπρο.
Ο Χικμέτ βασανίστηκε, φυλακίστηκε, εξορίστηκε για τις ιδέες του και πέθανε εξόριστος στη Μόσχα το 1963. Όταν άρχισε ο αγώνας της ΕΟΚΑ έστειλε ένα μήνυμα στους Τουρκοκύπριους. Το εντόπισε ο γνωστός ιστορικός Πέτρος Παπαπολυβίου, δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Αυγή» στις 17/4/1955, η οποία έγραφε:
Ο Ναζίμ Χικμέτ τονίζει ότι η Κύπρος ήταν πάντοτε ελληνική. «Δεν υπάρχει», γράφει, «κανένα ζήτημα για την ελληνικότητα της νήσου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι Έλληνες και δίκαια αγωνίζονται για την Ένωσιν της νήσου με την Ελλάδα». Απευθυνόμενος ειδικότερα στην τουρκική μειονότητα της Κύπρου, ο Τούρκος ποιητής τονίζει ότι «πρέπει να συνεργασθή με τους Έλληνες Κυπρίους για την απαλλαγή της νήσου από τον αγγλικό ιμπεριαλισμό. Μόνο», γράφει, «όταν η νήσος απαλλαγή από τους Άγγλους ιμπεριαλιστάς, οι Τούρκοι κάτοικοί της θα μπορέσουν να ζήσουν πραγματικά ελεύθεροι. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνη παρά με την ενότητα του κυπριακού λαού, με την συνεργασία από Τούρκους και Έλληνες Κυπρίους στην πάλη εναντίον του ξένου δυνάστου. Εκείνοι», καταλήγει, «που προσπαθούν να στρέψουν τους Τούρκους εναντίον των Ελλήνων, μόνον το συμφέρον του ξένου κατακτητή εξυπηρετούν».
Τα λόγια του Χικμέτ θα μπορούσαν να ειπωθούν και σήμερα. Η συνεργασία «στην πάλη εναντίον του ξένου δυνάστου» είναι ακόμα ένα από τα ζητούμενα της πραγματικής συνύπαρξης των Κυπρίων. Τα υπόλοιπα «μόνον το συμφέρον του ξένου κατακτητή εξυπηρετούν».
Άριστος Μιχαηλίδης
- See more at: http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/276941/stin-pali-enantion-tou-xenou-dynastou#sthash.zKzeCkBM.dpuf
0 Σχόλια