Το φθινόπωρο του 1914, δύο γερμανικά πολεμικά πλοία -το Goeben και το Breslau- κατέφυγαν στην οθωμανική πρωτεύουσα, Κωνσταντινούπολη, για να ξεφύγουν από μια βρετανική ναυτική καταδίωξη. Μετά από μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της γερμανικής και της οθωμανικής Υπηρεσίας πολέμου, το Goeben και το Breslau, μαζί με μια συνοδευτική οθωμανική ναυτική μοίρα,



στην συνέχεια κινήθηκαν για να βομβαρδίσουν τα ρωσικά λιμάνια Νοβοροσίσκ, Οδησσός και Σεβαστούπολη. Αυτό, σύμφωνα με τον Wilhelm Souchon, τον διοικητή της γερμανικής μοίρας στόλου της Μεσογείου, ήταν το ιδανικό πρόσχημα για να αναγκαστούν οι άλλως ουδέτεροι Οθωμανοί να συμμετάσχουν στον μεγάλο πόλεμο, «ακόμα και παρά την θέλησή τους». Η Ρωσία [1] ήταν ο «αρχαίος εχθρός» των Οθωμανών, και με το να δανείσει δύο γερμανικά θωρηκτά για τις στρατηγικές προτεραιότητες της Κωνσταντινούπολης στην Μαύρη Θάλασσα, η Γερμανία [2], όπως πίστευε ο Souchon, θα μπορούσε να κερδίσει [εύνοια] από την αυτοκρατορία. Ο Souchon είχε δίκιο.

Για τη συνέχεια FA