Η συνέχιση της αποδόμησης της Εθνικής Φρουράς και οι ευθύνες

ΑΝΤΗΣ ΛΟΪΖΟΥ

Από την αλήστου μνήμης διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια και τη διάδοχό της του Νίκου Αναστασιάδη άρχισε και συνεχίζεται με υπερβάλλοντα ζήλο και συγκεκαλυμμένη μαεστρία η σταδιακή και προοδευτικά επιταχυνόμενη αποδόμηση της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ), με τη σύμφωνο γνώμη τής εκάστοτε στρατιωτικής ηγεσίας της.

Αρχικά, υπό το πρόσχημα της δήθεν αναδιοργάνωσης, άρχισε η




διάλυση Μονάδων, μεγάλου αριθμού φυλακίων και αδρανοποίηση αμυντικών έργων, ενώ παράλληλα συνεχίζονταν οι ανεπιτυχείς προσπάθειες μείωσης του χρόνου της στρατιωτικής θητείας, καθότι οι αξιωματικοί που εργάζονταν προς τούτο έκριναν αδύνατη τη μείωση της θητείας, η οποία θα προϋπέθετε μεγάλα κεφάλαια για προσλήψεις προσωπικού και νέους εξοπλισμούς. 

Αφού οι επιθυμούντες τη μείωση της θητείας ΥΠΑΜ, Κ. Παπακώστας και Χ. Φωκαΐδης, κατ' εντολήν των κομμάτων τους μαζί με άλλους υψηλά ιστάμενους στρατιωτικούς, άλλαξαν τρεις φορές τις επιτροπές και τώρα ο νυν Υπουργός ανέθεσε εκ νέου την αναδιοργάνωση της ΕΦ σε επιτροπές, με επικεφαλής πρόθυμους αξιωματικούς της επιλογής του, πλην όμως ακόμη υπάρχουν στελέχη που έχουν το θάρρος της γνώμης τους και ανθίστανται.

Η Κυβέρνηση και ο ΥΠΑΜ, πονηρά σκεπτόμενοι και για απέκδυση των ευθυνών τους, επιθυμούν όπως η αναδιοργάνωση αρχίσει με πρόταση του ΓΕΕΦ, κατόπιν μελέτης από επιτροπή αξιωματικών. Παρ' όλα τα παραπάνω, οι Υπουργοί Άμυνας και Δικαιοσύνης αποφάσισαν μονομερώς την ενίσχυση της Αστυνομίας με 120 στελέχη της ΕΦ, κατά πως λένε, όπως γίνεται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω της τρομοκρατίας. Η διαφορά όμως της κυπριακής πραγματικότητας σε σχέση με την ευρωπαϊκή ευρίσκεται στα ακόλουθα:

1. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες (που ενίσχυσαν την ασφάλειά τους με στρατιωτικές περιπόλους και σκοπούς), έχουν Μονάδες επαγγελματικές ως επί το πλείστον και όλες ανυπερθέτως έχουν επάνδρωση πέραν του 80 τοις εκατόν και πολλές 100 τοις εκατόν, ενώ η ταλαίπωρη και ημικατεχόμενη από τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις -που αποτελούν τη μεγαλύτερη συμβατική απειλή γι' αυτή- Κύπρος, έχει Μονάδες με πάρα πολύ χαμηλή επάνδρωση, υποπολλαπλάσια των λοιπών ευρωπαϊκών.

2. Στην ΕΦ, λόγω της πολύ χαμηλής επάνδρωσης, όλα τα στελέχη έχουν διπλά καθήκοντα, και με αυτήν τη σοφιστεία κάποιοι θα βρεθούν με τριπλά ίσως, και σαφώς αύξηση των υπηρεσιών τους στον τομέα της ασφάλειας.

3. Τα αποσπασθέντα στελέχη της ΕΦ, σε περίπτωση που εκτελέσουν καθήκοντα μαζί με αστυνομικούς, θα είναι ανώτερα κατά βαθμό του αστυνομικού λοχία, δεδομένου ότι πολλοί στρατιωτικοί είναι επιλοχίες, αρχιλοχίες, ίσως και ανώτεροι. Άρα τίθεται θέμα σεβασμού της άτεγκτης ιεραρχίας και πειθαρχίας. Σε περίπτωση που οι στρατιωτικοί εκτελούν υπηρεσία αυτόνομα, χωρίς την παρουσία αστυνομικών, τότε το θέμα αλλάζει.

4. Δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο που να ρυθμίζει την εκτέλεση τέτοιων καθηκόντων από στρατιωτικούς και επιβάλλεται η νομοθετική του ρύθμιση πάραυτα.

5. Περί τον μήνα Μάιο 2015, όταν ετέθη θέμα νομοθετικής ρύθμισης του ωραρίου των στελεχών της ΕΦ, ο Αρχηγός της, Αντιστράτηγος Μπασιακούλης, διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι σε τέτοια περίπτωση θα δημιουργείτο επιχειρησιακό πρόβλημα, ενώ τώρα ανέφερε πάλι στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής ότι δεν τίθεται κανένα επιχειρησιακό πρόβλημα. Ποία η αλήθεια; Ας θυμηθούμε και τη φαιδρή περίπτωση της εισήγησης αφαίρεσης των επικρουστήρων από τα όπλα των εφέδρων.

6. Σ' ό,τι αφορά τους ΕΠΥ υπαξιωματικούς, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των αποσπασθέντων, οι ηλικίες αυτών είναι αποτρεπτικές για εκπαίδευσή τους σε θέματα αντιτρομοκρατίας, δεδομένου ότι οι τελευταίοι προσελήφθησαν το 1997 και ο νεότερος ΕΠΥ υπαξιωματικός είναι 38 ετών.

Ως αξιωματικός της ΕΦ επί 37 χρόνια, με πείρα στη διοίκηση τριών Μονάδων εκστρατείας και δύο Συνταγμάτων πεζικού πρώτης γραμμής, έχοντας πλήρη επίγνωση, πρώτον, του μεγέθους της τουρκικής απειλής και, δεύτερον, των δυνατοτήτων της ΕΦ, λυπάμαι να παρατηρήσω και να διερωτηθώ πώς έχει τοποθετηθεί τοιουτοτρόπως η ανώτατη ηγεσία της ΕΦ στο εν λόγω θέμα, δεδομένου ότι αυτή κατέχει τα στρατιωτικά και όχι οι καθ’ όλα συμπαθείς Ιωνάς Νικολάου και Χριστόφορος Φωκαΐδης,
οι οποίοι μακράν απέχουν αυτών.

Στις περιπτώσεις που οι στρατιωτικοί υποβάλλουν εμπεριστατωμένες απόψεις για σοβαρά θέματα στρατιωτικής ασφάλειας στην πολιτική ηγεσία και η τελευταία δεν τις λαμβάνει υπ' όψιν, τότε η στρατιωτική ηγεσία οφείλει να υποβάλει την παραίτησή της και η πολιτική ηγεσία φέρει πλήρως την ευθύνη για ό,τι επισυμβεί, καθ' ότι δεν στηρίζεται στις εισηγήσεις των υπευθύνων.

Σημερινή