Stratfor: Το γεωπολιτικό ντόμινο στη Συρία και η τακτική Πούτιν

Κάποιοι, άφησαν την πατρίδα τους για να βρούν  ευτυχία

άλλοι, άφησαν την ευτυχία για να βρούν πατρίδα.

Η στρατηγική Πούτιν σε Συρία και Ανατολική Ευρώπη. Το κουρδικό χαρτί και η αντιπαράθεση με την Τουρκία. Τα ευάλωτα σημεία της Ρωσίας. Η λανθασμένη «ανάγνωση» των γεγονότων από τις ΗΠΑ. Το προσφυγικό και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Tον περασμένο Οκτώβριο, όταν η Ρωσία είχε μόλις αρχίσει την στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα περιφρόνησε την ιδέα ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αμφισβητήσει την αμερικανική ηγεσία στη Μέση Ανατολή. Σε συνέντευξή του στην εκπομπή 60 Minutes, δήλωσε πως «ο κ. Πούτιν διαθέτει τους δικούς του στρατιώτες, τον δικό του στρατό, μόνο και μόνο για να μπορέσει να κρατήσει από μια κλωστή τον μοναδικό του σύμμαχο. Το γεγονός ότι έπρεπε να το κάνουν αυτό δεν αποτελεί ένδειξη δύναμης, αλλά είναι μια ένδειξη πως η στρατηγική τους δεν λειτούργησε».

Δυο μήνες αργότερα, καθώς ενισχύεται ακόμα περισσότερο η ρωσική στρατιωτική παρουσία στη Συρία, ο Ομπάμα συνέχισε να απορρίπτει τη στρατηγική του Πούτιν, σημειώνοντας πως «με το Αφγανιστάν 'νωπό' στη μνήμη, το να βαλτώνει (ο Πούτιν) σε έναν παραλυτικό εμφύλιο πόλεμο χωρίς τέλος δεν είναι το αποτέλεσμα που ψάχνει».

Η Ουάσινγκτον μπορεί να συνεχίσει να υποτιμά τη Ρωσία με δικό της κίνδυνο. Η Ρωσία έχει πράγματι ρίξει πόρους σε μια ατελείωτη σύγκρουση, όμως το ίδιο έχουν πράξει και οι ΗΠΑ και το ίδιο θα πράξουν και άλλοι που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το γεωπολιτικό πεδίο μάχης του πολέμου μέσω «αντιπροσώπων», που περιπλέκεται από την παρουσία των τζιχαντιστών.

Για τη συνέχεια Euro2Day